Może się wydawać zaskakującym, nawet dla kogoś, kto pracuje nad swoim rozwojem od lat (a takie osoby trafiają do mnie dosyć często), nawet dla kogoś, kto był na szeregu warsztatów, coachingów i terapii, odkrycie wcześniej zasłoniętego, bardzo wczesnego programu, na przykład z wieku dwóch, trzech czy pięciu lat.

Takie programy są „zasłonięte” szczególnie wtedy, gdy zostały wdrukowane przez wydarzenia traumatycznie:

• opuszczenie
• wyszydzenie
• ostracyzm
• bycie zdradzonym przez matkę
• bycie zdradzonym przez ojca
• utratę najbliższej istoty
• utratę, stratę, bycie w braku
• wchodzenie w narcystyczne związki
• i inne

 

Taki wdruk, bardzo wczesny, nie pozwalający na dorosłe zrozumienie, rzutuje na całe dalsze życie, a człowiek żyje w nieświadomości tego faktu, nie umiejąc zrozumieć ani wytłumaczyć, dlaczego ciągle powtarza się w jego życiu COŚ. Powtarza się jakiś konkretny, choć trudny do uchwycenia i mglisty schemat, który w pewnych odstępach czasu daje o sobie znać.

• A to znowu coś zepsułaś w związku i jest jak zwykle
• A to zostałeś po raz kolejny zdradzony (przez dziewczynę, przyjaciela, szefa, firmę, kogoś z rodziny).
• Kolejny raz natrafiłeś na ścianę.
• Znów bankructwo, a wyglądało tak dobrze.
• Kolejny raz, który to już od dziecinstwa, nie potrafisz powiedzieć, ktoś niesłusznie Cię o coś oskarżył.
• Znów zostałaś skrzywdzona, choć sama żyjesz tak, by być najlepszą dla innych.

I, mówiąc metaforycznie, można mieć wrażenie, że wibrujesz w tych samych częstotliwościach, w których wahadło Twojego życia zostało wychylone we wczesnym dzieciństwie.

I czasem jedyną wskazówką, która pozwala odkryć, gdzie należy zacząć pracę nad sobą, są powracające myśli: „Ty to zawsze…”, „Nigdy ci się nie uda”,  „Nie nadajesz się…”

 

I to naprawdę dobry, bardzo dobry moment, gdy zaczynasz czuć w przestrzeni serca, że jest w Tobie taka rana do uleczenia. Bo dopiero od tego momentu zaczynasz zmierzać w stronę uwolnienia.

I jedna z moich ulubionych metod, które zalecam swoim klientom, a którą nazywam 7-7-5.

Jest to metoda, którą poznałam na szkoleniu prowadzonym przez Suzi Smith (Life Coach, Executive Coach, Trener NLP, razem z Robertem Diltsem i Timem Halbormem napisała książkę „Przekonania. Ścieżki do dobrobycia”)

To prosta, a zarazem niezwykle głęboka technika samopoznania. Polega na naprzemiennym pisaniu obiema rękami w celu skomunikowania świadomego umysłu z podświadomością. Kiedy półkule mózgowe się synchronizują, następuje proces uzyskiwania ukrytych wcześniej przed świadomością informacji, które są ważne z punktu widzenia powrotu do wewnętrznej równowagi.

 

Potrzebujesz:

• zeszyt
• długopis
• stoper (czasomierz)
• spokojne miejsce, gdzie nikt Ci nie będzie przeszkadzał przez 19 minut

Procedura:

1. Rozpocznamy pisanie dominującą ręką (praworęczni prawą, leworęczni lewą). Pisz wszystko, co podsuwa Ci umysł, na temat Twojego problemu. Strumień świadomości – przez 7 minut.
2. Drugi etap – 7 minut – lewą ręką. Piszesz ciąg dalszy tego, co wcześniej. Wolny strumień świadomości.
3. Trzeci etap – znów prawa ręka, tym razem już tylko 5 minut.

I w tym trzecim etapie obserwuj, jakie nowe myśłi się pojawiają, co się zmieniło w Twoim samopoczuciu, jakie nowe, wcześniej nie zauważane refleksje, odkrywasz w sobie.

Możesz to zrobić jednorazowo, ale zastanów się też nad opcją powtarzania i wybierz: czy wolisz to robić codziennie, czy też na przykład dwa razy w tygodniu. Powtarzaj ten proces zgodnie z własnym przyjętym harmonogramem, jeśli chcesz w ten sposób:

• rozwijać siebie
• nawiązywać kontakt z podświadomością
• samodzielnie wyciągnąć siebie z emocjonalnych pułapek

I pamiętaj, że

Każda minuta to dobry moment na kwantową zmianę przeszłości